Ανθρωποειδή ρομπότ που θα μπορούν να μεταφέρουν εξοπλισμό, να πραγματοποιούν επισκευές και να αναλαμβάνουν επικίνδυνες εργασίες αναπτύσσει η NASA, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη.
Στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον, στο Χιούστον του Τέξας, επιστήμονες και μηχανικοί εργάζονται πάνω σε προηγμένα ρομποτικά συστήματα, τα οποία θα λειτουργούν είτε αυτόνομα είτε σε συνεργασία με τους αστροναύτες.
Βασική επιδίωξη της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας δεν είναι να αντικαταστήσει την ανθρώπινη παρουσία, αλλά να περιορίσει τους κινδύνους και να διευκολύνει την καθημερινότητα των πληρωμάτων.
Ωστόσο, η ανάπτυξη τέτοιων μηχανών αποτελεί ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία. Τα ρομπότ καλούνται να λειτουργήσουν σε ακραίες θερμοκρασίες, να αντέξουν την έντονη ακτινοβολία και να αντιμετωπίσουν τη σεληνιακή σκόνη, η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές μηχανικές βλάβες.
Σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια διαδραματίζει το πρόγραμμα iMETRO, μια ειδικά διαμορφωμένη εγκατάσταση δοκιμών της NASA, όπου προσομοιώνονται συνθήκες διαστημικών αποστολών.
Εκεί αξιολογούνται ρομποτικά συστήματα που προορίζονται για τη μεταφορά φορτίων, τη συντήρηση εγκαταστάσεων και την υποστήριξη επιστημονικών δραστηριοτήτων.
Η NASA αξιοποιεί παράλληλα την εμπειρία προηγούμενων προγραμμάτων, όπως τα ανθρωποειδή ρομπότ Valkyrie και Robonaut 2, επενδύοντας σε τεχνολογίες μεγαλύτερης αυτονομίας και ακρίβειας.
Ήδη δοκιμάζονται εφαρμογές που επιτρέπουν σε ρομποτικούς βραχίονες να ανοίγουν καταπακτές και να μετακινούν φορτία χωρίς άμεση ανθρώπινη παρέμβαση.
Η τεχνολογική αυτή εξέλιξη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για τις αποστολές μεγάλης διάρκειας, καθώς τα ρομπότ θα μπορούν να αναλαμβάνουν χρονοβόρες και επικίνδυνες εργασίες, αφήνοντας στους αστροναύτες περισσότερο χρόνο για έρευνα και εξερεύνηση.
