Η Κρίστα Πάικ, η 50χρονη θανατοποινίτης που επιβίωσε από την αποτυχημένη προσπάθεια εκτέλεσής της με θανατηφόρα ένεση στο Τενεσί, φαίνεται πως αντιμετωπίζει μια σπάνια μορφή καρκίνου του αίματος.
Μια μυελοϋπερπλαστική διαταραχή προκαλεί σοβαρή αύξηση των αιμοπεταλίων της (θρομβοκυττάρωση), γεγονός για το οποίο οι συνήγοροί της είχαν προειδοποιήσει εγγράφως τις αρχές εννέα μήνες πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση του Σεπτεμβρίου. Οι δικηγόροι υποστήριζαν ότι η πάθηση αυτή, σε συνδυασμό με το επιβαρημένο φλεβικό της σύστημα, καθιστούσε τη διαδικασία εξαιρετικά επικίνδυνη. Υπήρχε σοβαρός κίνδυνος εκδήλωσης πνευμονικού οιδήματος, το οποίο θα προκαλούσε αφόρητο πόνο και αίσθηση ασφυξίας παρόμοια με αυτή του εικονικού πνιγμού.
Τελικά, η απόπειρα εκτέλεσης εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Αφού της χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης με τη χρήση τουλάχιστον 10 βελονών, η Πάικ παρέμεινε αναίσθητη σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο για μέρες. Αν και επιβίωσε, έγινε η πρώτη κρατούμενη στις ΗΠΑ που επιζεί από θανατηφόρα ένεση, αλλά και η πρώτη γυναίκα που επιχειρήθηκε να εκτελεστεί στο Τενεσί μετά από 200 χρόνια.
Η Πάικ, που καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ το 1995, βρίσκεται πλέον ξανά στην απομόνωση. Η ίδια, περιγράφοντας τις συνέπειες της τραγικής αυτής διαδικασίας, δηλώνει ότι υποφέρει καθημερινά από έντονους σωματικούς και ψυχικούς πόνους. Αν και η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου θεωρείται χρόνια και διαχειρίσιμη, παραμένει επικίνδυνη αν οδηγήσει σε σοβαρές θρομβώσεις ή λευχαιμία, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο την ήδη οριακή κατάστασή της.
