Πυξίδα για τις μελλοντικές αποφάσεις σχετικά με τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης θα αποτελέσει η νέα αναλογιστική μελέτη βιωσιμότητας για το ασφαλιστικό σύστημα, η εκπόνηση της οποίας ξεκίνησε και αναμένεται να παραδοθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή την άνοιξη του 2027. Παρά το γεγονός ότι η προηγούμενη μελέτη του 2024 προέβλεπε αύξηση των ορίων κατά 1,5 έτος λόγω της σύνδεσής τους με το προσδόκιμο ζωής μετά το 65ο έτος, το Υπουργείο Εργασίας μεταθέτει την επανεξέταση του ζητήματος για το 2030, καθώς δεν διαπιστώνεται ουσιαστική αύξηση του προσδόκιμου μετά την πανδημία.
Η νέα μελέτη θα αποτυπώσει εάν οι δημογραφικές εξελίξεις, η πορεία του προσδόκιμου και η πρωτοφανής έξοδος των ασφαλισμένων προς τη σύνταξη την περίοδο 2020-2026 μεταβάλλουν τις μακροχρόνιες προβλέψεις. Σημειώνεται ότι την τελευταία πενταετία κατεγράφη κύμα αποχώρησης που ξεπερνά τις 1,18 εκατομμύριο συνταξιοδοτήσεις από τον ΕΦΚΑ, ενώ για το τρέχον έτος οι αιτήσεις αναμένεται να ξεπεράσουν τις 200.000. Στο πλαίσιο αυτό, ζητήθηκαν αναλυτικά οικονομικά και πληθυσμιακά στοιχεία για τους ενεργούς και νέους συνταξιούχους όλων των ταμείων.
Παρά τις πιέσεις της δημογραφικής γήρανσης, το σύστημα παραμένει δημοσιονομικά βιώσιμο, με τη συνταξιοδοτική δαπάνη να προβλέπεται να υποχωρήσει σταδιακά από το 14,5% στο 12% του ΑΕΠ. Ωστόσο, τα μακροπρόθεσμα σενάρια δείχνουν ότι εφόσον ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός σύνδεσης με το προσδόκιμο ζωής, το όριο για πλήρη σύνταξη με 40 έτη ασφάλισης (σήμερα στο 62ο έτος) θα μπορούσε να φτάσει στα 63,5 έτη το 2030 και στα 67,5 έως το 2070. Αντίστοιχα, η σύνταξη με 15ετία από τα 67 έτη ενδέχεται να μετατοπιστεί στα 68,5 έτη το 2030, φτάνοντας έως και τα 72,5 έτη το 2070.
