Σε θρίλερ για γερά νεύρα έχει εξελιχθεί η επιχείρηση εντοπισμού και σύλληψης μιας λύκαινας, με το χαϊδευτικό όνομα «Ασπασία», η οποία σπέρνει την ανησυχία στα ορεινά της Χαλκιδικής. Το ζώο, που μαζί με τον σύντροφό του κατέβαινε τακτικά στις παρυφές του Νέου Μαρμαρά για να βρει τροφή, πέρασε στην αντεπίθεση όταν ο «επιούσιος» έγινε δυσεύρετος, με αποκορύφωμα τον τραυματισμό δύο παιδιών από τη Σερβία που έκαναν διακοπές στην περιοχή.
Το σχέδιο «εγκλεισμού» και η απόδραση της «Ασπασίας»
Η υπόθεση κινητοποίησε άμεσα το Δασαρχείο και ειδικούς της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ», οι οποίοι σχεδίασαν οργανωμένη επιχείρηση για τον περιορισμό του ζώου.
- Η σύλληψη του «γαμπρού»: Ο αρσενικός σύντροφος της Ασπασίας —ο οποίος χαρακτηρίζεται από τους ειδικούς ως «ήσυχος» και φοβικός απέναντι στους ανθρώπους— έπεσε ήδη στα χέρια των αρχών. Του τοποθετήθηκε ειδικό κολάρο με ραδιοσήμανση (τσιπάκι) και αφέθηκε ελεύθερος, λειτουργώντας άθελά του ως «δούρειος ίππος» για τον εντοπισμό της συντρόφου του.
- Η «πανέξυπνη» λύκαινα: Παρά τη χρήση drones και την παρακολούθηση του σήματος, η Ασπασία αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολος «αντίπαλος». Έχοντας μάθει να τρέφεται συστηματικά κοντά στον οικισμό του Μαρμαρά και να προστατεύει τον σύντροφό της, καταφέρνει διαρκώς να αποφεύγει τις παγίδες.
- Η αλλαγή τακτικής: Με την ολοκλήρωση της τουριστικής περιόδου και την αποχώρηση των επισκεπτών, το ζευγάρι μετακόμισε στα ψηλότερα και πιο πυκνά σημεία του όρους Ίταμου, δυσκολεύοντας ακόμα περισσότερο το έργο των ειδικών.
Το «αναμορφωτήριο» στον Αρκτούρο και το διαζύγιο
Εφόσον η επιχείρηση καρποφορήσει και η Ασπασία τελικά εντοπιστεί και συλληφθεί, ο δρόμος θα οδηγήσει σε αναγκαστικό «διαζύγιο» από τον σύντροφό της.
Το σχέδιο προβλέπει τη μεταφορά της λύκαινας στις ειδικές εγκαταστάσεις του Κέντρου Προστασίας Λύκου και Λύγκα του Αρκτούρου, στις Αγραπιδιές Φλώρινας. Εκεί θα βρεθεί σε καθεστώς μόνιμου εγκλεισμού, παρέα με άλλα ζώα που είχαν ανάλογη «πορεία» σε αστικές περιοχές της χώρας, όπως η λύκαινα από την Πολίχνη Θεσσαλονίκης και ο λύκος από την Πάρνηθα, μπαίνοντας οριστικά τέλος στη δράση της στα δάση της Χαλκιδικής.
