Σε μια προσπάθεια να διαμορφώσει το πλαίσιο της επόμενης ισραηλινής κυβέρνησης και να θέσει τις βάσεις των μετεκλογικών πολιτικών συμμαχιών, ο πρόεδρος του κόμματος «Γιασάρ», Γκάντι Άιζενκοτ, παρουσίασε έναν οδικό χάρτη για τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού, θέτοντας τέσσερις αυστηρούς βασικούς όρους.
Με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Χ, ο Άιζενκοτ ξεκαθάρισε ότι οι προϋποθέσεις αυτές αποτελούν τη βάση για κάθε μελλοντική πολιτική συνεργασία, σε μια κίνηση που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τον πολιτικό χάρτη και να δώσει στα αραβικά κόμματα πιθανό ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας. Οι όροι που έθεσε περιλαμβάνουν την αναγνώριση του Ισραήλ ως εβραϊκού, δημοκρατικού και φιλελεύθερου κράτους που βασίζεται στην ισότητα, την προσήλωση στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, την καθιέρωση υποχρεωτικής στρατιωτικής ή πολιτικής θητείας για όλους τους πολίτες χωρίς εξαιρέσεις, καθώς και την πλήρη εξάλειψη των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Χαμάς.
Οι εκλογές οδήγησαν σε ένα εξαιρετικά σύνθετο κοινοβουλευτικό σκηνικό, καθώς κανένα από τα δύο μεγάλα μπλοκ δεν εξασφάλισε την απαιτούμενη πλειοψηφία των 61 εδρών στη Κνεσέτ. Το στρατόπεδο του Μπενιαμίν Νετανιάχου κατέλαβε 53 έδρες, η αντιπολίτευση 48, ενώ τα αραβικά κόμματα σημείωσαν ιστορική άνοδο, εκτινασσόμενα στις 19 έδρες και αποκτώντας ρυθμιστικό ρόλο. Παρότι ο επικεφαλής του Ενωμένου Αραβικού Καταλόγου «Ράαμ», Μανσούρ Αμπάς, εμφανίστηκε πρόθυμος να συζητήσει τους όρους, αναλυτές επισημαίνουν τις δυσκολίες στην εφαρμογή τους.
Στρατιωτικοί και πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η πραγματική σημασία της υποχρεωτικής θητείας είναι ότι αποκλείει κάθε εξαίρεση για τους υπερορθόδοξους Εβραίους (Χαρεντίμ), θέτοντας ουσιαστικά εκτός κυβερνητικών σχεδιασμών τα θρησκευτικά κόμματα Shas και Yahadut HaTorah. Παράλληλα, στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης διεξάγονται έντονες διαβουλεύσεις, υπό τον επικεφαλής των Δημοκρατών Γιαΐρ Γκολάν, για την ενσωμάτωση των αραβικών κομμάτων στον κυβερνητικό συνασπισμό ή την αξιοποίησή τους ως «δίχτυ ασφαλείας» απέναντι στον Νετανιάχου.
Ωστόσο, πρώην αξιωματούχοι μυστικών υπηρεσιών της περιοχής χαρακτηρίζουν την υλοποίηση των τεσσάρων όρων «σχεδόν αδύνατη στην πράξη», κυρίως λόγω της σθεναρής αντίθεσης των θρησκευόμενων κύκλων στο ζήτημα της υποχρεωτικής στράτευσης. Παρά τα εμπόδια, η πρωτοφανής πολιτική ισχύς που απέκτησαν τα αραβικά κόμματα τα καθιστά πλέον κομβικό παράγοντα για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης στο Ισραήλ.
